Samokontrolujące się maszyny

Sytuacja ta uległa zmianie w bieżącym stuleciu, ponieważ fizycy i tech­nicy opracowali bardziej skomplikowane metody kontroli maszyn oraz teoretyczne sposoby opisu tej kontroli. Oczywiście opracowania te po­stępowały zgodnie z ewolucją tych maszyn, które pomagają człowieko­wi nie tylko w jego pracy, lecz także w przekazywaniu informacji od jed­nej osoby lub maszyny do drugiej osoby lub maszyny. Wraz z wynalaz­kami telegrafu, telefonu, radia i telewizji wiedzę o przekazywaniu in­formacji potraktowano tak samo dokładnie, jak w zeszłym stuleciu naukę o energii. Wytwarzając maszyny naśladujące i pomagające nam w na­szych najważniejszych funkcjach jeszcze raz nauczyliśmy się, jak okre­ślać bardziej precyzyjnie nasze własne funkcje. Jest to ta część nauki, którą znamy jako cybernetykę, czyli naukę o sterowaniu, od greckiego słowa oznaczającego sternika.

Znaczenie cybernetyki z punktu widzenia naszych celów polega na tym, że posługując się metodami służącymi do kontroli organizacji ukła­dów ożywionych możemy ulepszyć opis istoty czynności życiowych. Za­sadnicza cecha tej organizacji polega na tym, że pozostaje ona nienaru­szona pomimo zmian zachodzących w otoczeniu. Homeostaza ta możliwa jest dlatego, że organizm otrzymuje informacje o zmianach w jego śro­dowisku, a te informacje kierują przebiegiem jego czynności. Dlatego też możemy mówić o całym tym procesie porównując ciało z maszyna­mi, których działanie kontrolowane jest przez informacje otrzymywane z jakiegoś zewnętrznego źródła.

Tego rodzaju maszyny rozwija się teraz bardzo szybko. Dobrze zna­nym przykładem jest tu rakieta kierowana, zaopatrzona w odbiornik, który wykrywa działające na nią wpływy wiatru i innych czynników otoczenia. Jej ?mózg” przeprowadza następnie obliczenia, wprowadzając odpowiednie poprawki, które utrzymują rakietę na właściwym kursie. Rakiety takie mają również urządzenia umożliwiające im wykrywanie swoich ?ofiar”, podążanie ich śladem i niszczenie ich przy spotkaniu. Te samosterujące maszyny wojenne to tylko jeden z przykładów po­wszechnych dążeń do produkcji maszyn lub fabryk, które same kierują swoim działaniem. Urządzenia takie po włączeniu same regulują prze­pływ różnych materiałów zgodnie z przebiegiem np. procesu chemiczne­go lub innego, który jest celem danego urządzenia lub fabryki. W tym celu konieczne jest aby ?mózg” urządzenia otrzymywał informacje nie tylko o dopływie zapasów z zewnątrz, ale także o ?zapotrzebowaniu” maszyny na poszczególne rodzaje materiałów. W podobny sposób orga­nizm uzyskuje wiadomości nie tylko poprzez narząd wzroku i inne na­rządy zmysłów, które dostarczają mu informacji o świecie zewnętrznym, lecz także ? za pomocą wewnętrznych narządów odbiorczych. Na przy­kład w żołądku znajduje się zmysł informujący o potrzebie pokarmu, w tętnicach ? o panującym w nich ciśnieniu, w mięśniach ? o ich na­pięciu.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.