Wzorce rozwoju

Rozwój człowieka przebiega wedle szczególnego wzorca i kolejności wy­stępowania poszczególnych stadiów, co jest podstawową cechą jego spo­sobu życia. Rozwój umysłowy, tak charakterystyczny dla naszego gatun­ku, możliwy jest dzięki długiemu okresowi dojrzewania. Nie jest przesadą twierdzenie, że przyszły postęp ludzkości zależeć będzie od właściwego wykorzystania wczesnego okresu rozwoju dla zwiększenia pojemności mózgu oraz wyuczenia się odpowiednich wzorców zachowania. Zrozu­mienie procesów w późniejszym okresie rozwoju jest ważne ze względu na właściwe ustawienie systemów edukacji, należących na szczęście, do tych nielicznych instytucji, które można w pewnym stopniu odpowied­nio zmieniać.

Aby zapewnić dzieciom odpowiedni rozwój, musimy poznać najpierw charakter zmian, jakie w nich zachodzą od urodzenia do osiągnięcia cał­kowitej dojrzałości. Ważne jest nauczenie się rozpoznawania poszczegól­nych stadiów i zdawanie sobie sprawy z ich zróżnicowań u dzieci. Ponad­to chodzi o to, aby móc przewidzieć prawdopodobny postęp u dzieci o określonej charakterystyce rozwojowej ? o opóźnionym lub przyspie­szonym rozwoju. Traktowanie wszystkich dzieci- jako ?normalnych” do­prowadziłoby do stworzenia idealnego programu, odpowiadającego tylko tym nielicznym, których rozwój przebiegałby według krzywej średniej. Na szczęście doceniono wagę tego problemu i opisano sposoby zbierania odpowiednich danych (Tanner, 1962). Takie dane otrzymano tylko dla kilku regionów, muszą więc być ciągle uzupełniane i rewidowane.

Szczególną cechą rozwoju człowieka i niektórych innych naczelnych jest nagły skok rozwojowy (w czasie pokwitania), następujący po długim okresie rozwoju w jednakowym tempie. Po osiągnięciu dojrzałości tempo rozwoju spada do zera. Będziemy starali się zbadać, jaka szczególna cecha biologiczna kryje się w tym wzorcu. W jaki sposób współdziała ona z tymi szczególnymi sposobami życia, które umożliwiają człowiekowi przeżycie i rozmnażanie.

 

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.