Replikacja DNA

Ciągłość życia wymaga dostarczania w odpowiednich okresach nowego DNA o dokładnie takiej samej sekwencji zasad, jaką ma wyjściowy DNA. Najłatwiej daje się to prześledzić u wirusów lub bakterii, u których DNA tworzy pojedynczą sparowaną nić. Chromosom tworzy kompletny pierścień i ma jeden punkt replikacyjny. Ten precyzyjny me­chanizm powstawania nowej nici tuż obok starej jest nieznany. Prawdo­podobnie nowa nić jest słabo przytrzymywana przez starą podczas repli­kacji (podobnie jak w procesie transkrypcji). Wymaga to rozkręcania się nici DNA, prawdopodobnie wokół jej własnej osi, skoro rozwijanie się całej cząsteczki DNA wokół własnej osi uważane jest za nieprawdo­podobne z punktu widzenia lepkości otoczenia, w którym się znajduje.

Przy tworzeniu się nowego łańcucha pod wpływem polimerazy DNA muszą być koniecznie pobierane z metabolicznej puli cztery dezoksyrybo- nukleotydy trój fosforanów. Enzym ten został wyizolowany z E. coli i ma masę cząsteczkową około 100 000. Na jedną bak­terię przypada około 400 cząsteczek. Reakcję tę można przeprowadzić in vitro z optimum przy pH 7,4 w obecności magnezu.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.