Porządek molekularny

Rozważania ogólne nad pierwiastkowym i molekularnym składem obiek­tów żywych w poprzednim rozdziale wskazały już na pewne charakte­rystyczne cechy organizmów. Jednak analiza ograniczająca się tylko do takiego poziomu badań nie dostarczy nam nigdy pełnych podstaw, po­trzebnych do przewidywania działań i zachowania się organizmu. W każ­dym znanym ustroju cząsteczki zorganizowane są w układy o wyższym stopniu złożoności ? w komórki. Jest to prawda odnosząca się w takim samym stopniu do prostej bakterii, jak i do najbardziej skom­plikowanej rośliny czy zwierzęcia, pomimo że ustroje te różnią się cokolwiek organizacją. Wirusy nie są komórkami, ale składają się z rdzenia o skomplikowanym układzie cząsteczek kwa­sów nukleinowych oraz otaczającego ten rdzeń ?płaszcza” (kapsydu) białkowego. Wirus nie jest jednostką samoodtwarzającą się, ale staje się nią przez wstrzyknięcie swojego kwasu nukleinowego do właściwej ko­mórki, której polinukleotydy ulegają zniszczeniu, a pozostały mechanizm zostaje zawładnięty i zmuszony do wytwarzania nowych cząstek wiru­sowych. Chociaż wirusy nie są z powyższego powodu niezależnymi isto­tami żywymi, to jednak z badań nad nimi możemy dowiedzieć się wiele o charakterze organizacji życia. Uporządkowanie lub układ cząsteczek tak charakterystyczny dla życia wyraźnie wywodzi się z natury kwasów nukleinowych. Wprawdzie nie są one zdolne do samodzielnego działania, potrafią jednak kierować odpowiednim enzymatycznym układem synte­tycznym, mianowicie produkcją nowych cząsteczek kwasów nukleino­wych oraz białek enzymowych niezbędnych do budowy ciała zdolnego zabezpieczyć ciągłość życia.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.