Adaptacja fenotypu i genotypu

Jak wykazaliśmy pod koniec poprzedniego rozdziału, w ostatecznym roz­rachunku wszystkie populacji zachowują harmonię ze swym środowi­skiem dzięki naturalnej selekcji dokonującej się wewnątrz organizmów i między nimi. Istnieją jednak inne sposoby osiągnięcia tego samego celu. Poszczególne organizmy są w stanie przystosować swe czynności do dzia­łań środowiska za pomocą procesów ?adaptacji” lub ? konkretnie ? ?fenotypowej modyfikacji”, w odróżnieniu od adaptacji genotypu, będą­cej wynikiem doboru naturalnego. Wyrażając to w zaproponowanym przez nas języku, możemy stwierdzić, że poszczególne komórki lub organizmy potrafią się w ten sposób przystosować wówczas, gdy są w stanie otrzy­mać od środowiska informację bogatszą niż prosta wiadomość: ?żyj” lub ?umieraj”. Informację można m.in. zdefiniować jako ?taką cechę zmiany fizycznej w kanale komunikacji, która zwiększa harmonię między odwzo­rowaniem a tym, co ona odwzorowuje”. Przekonaliśmy się już, że zwykła eliminacja nieodpowiednich jednostek ulepsza odwzorowanie, jakiego do­starcza cała populacja. Proces fenotypowego przystosowania się przez jednostkę polega na otrzymaniu informacji, która modyfikuje strukturę lub funkcjonowanie jednostki w taki sposób, by zapewnić lepszą repre­zentację warunków środowiskowych.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.